مقدّمهء مصحّح درونمايهء هادى المضلّين علم كلام دانشى است كه باورهاى بنيادين دينى - يعنى اصول اعتقادى - را اثبات مىكند و شبهات وارد شده در اين زمينه را پاسخ مىدهد . شيوهء اثبات متكلّمان بر خلاف فلاسفه بيشتر جدلى است ؛ از اين‌رو ، كلام را حكمت جدلى ناميده‌اند ؛ و در برخى از موضوعات صرفا از دليلهاى نقلى - آيات و روايات - بهره مىبرند . البتّه علم كلام در سير تكاملى خود در برخى مباحث چون اثبات بارى ، توحيد الهى به فلسفه نزديك شد و دانشمندان بزرگى چون خواجه تلاش نمودند تا آنجا كه امكان دارد از برهان نيز استفاده كنند . بدين ترتيب ، ما در آثار او و برخى از متأخّران ، شاهد نوعى از كلام فلسفى و يا به تعبيرى ، كلامى كه صبغهء فلسفى دارد مىباشيم . آثارى كه در رأس آنها تجريد الاعتقاد خواجه قرار دارد . باتوجّه به تعريفى كه در آغاز سخن ارائه شد ، به خوبى مىتوان دريافت كه عمدهء موضوعات كلامى عبارتند از پنج اصل اعتقادى توحيد ، عدل ، نبوّت ،